این هفته هفته ی جنگه. هفته ی شهادت، رشادت، دلاوری،عاشقی و هزارتا زیبایی دیگه.

این هفته بهونه است. بهونه ای برای اینکه شاید ما سالی یه بار هم که شده یاد آدمهایی بیافتیم که از همه چیزشون گذشتن. آدمهایی که به خاطر ما به خاطر مردم کشورشون به خاطر اینکه ما ها درامون باشیم از خودشون گذشتن و پرکشیدن و چقدر هم زیبا پر کشیدن. من نمیتونم عظمت اونا رو توی این لغتهای کوچیک بگم. خیلی سخته. فقط دلم میخواد اینو بگم:

آهای مردم، آی آدمای ایرون حد اقل تو این هفته، توی این هفته که حداقل اسمش هفته جنگه، یه ذره ، فقط یه ذره فکر کنید. ببینین چرا اسم این هفته ،هفته جنگه؟ میدونم شاید خیلی هاتون بگین که الان هم که کشور اسلامی داریم ،  همه چیز داریم به جز اسلام. میدونم شاید خیلی هاتون  از وضع الان ناراضی هستین. من به اینا کاری ندارم . من همه اینا رو میدونم ولی حرف من چیز دیگه است. تا حالا تو بهشت زهرا یا هر جای دیگه رفتین سر قبر شهدا؟ تا حالا رفتین بالا سر قبر شهدای گمنام؟ این همه شهید. این همه گمنام. اینا واسه چی رفتن؟ آیا فکر میکنین از زندگی سیر شده بودن؟ یا هیچ امیدی تو زندگیشون نداشتن؟نه این طور نبوده.اونا همشون تو زندگیشون مثل همه ی شماها امید داشتن. مثل همتون کلی آرزو داشتن. ولی چی اونا رو به اینجا کشوند؟ تا حالا فکر کردین؟ بابا کجایین؟ تو چی غرق شدین؟ تا کی میخواین تو این خوابی که توش رفتین بمونین؟ یه ذره فکر کنینن. این همه شهید واسه چیه؟ فکر میکنین اونا از زندگیشون سیر شده بودن؟ یا خدا اونا رو واسه این آفریده بود که برن فنا بشن؟ نه نه نه ...... اونا به خاطر ما رفتن. آره به خاطر من وتو....کسی اونا رو اجبار نکرده بود. اونا از زندگیشون خسته نشده بودن. اونا خودشون راهشونو انتخاب کرده بودن. حتی یه لحظه هم نمیتونی خودتو بذاری جای اونا. اینکه بری تو دل گلوله رو مین وخمپاره و اینکه بدونی بالاخره تو دل مرگی و هر لحظه ممکنه بری. تا حالا بهش فکر کردی؟ ولی اونا رفتن. اونا انتخاب کردن و رفتن. ولی چی بود که باعث میشد اونا از هیچی نترسن؟ فقط عشق. همون کلمه جادویی. عشق .......... .یه عشق بی انتها. یه عشق صاف و ساده .... عشق به چیزی که بالای همه عشق هاست. یه عشق سفید و ناب ... عشق به معبود. همین ... فقط همین بود که اون همه نیرو و توان رو به اونا میداد.همین بود که باعث میشد با وجود هر خطری برن جولو .نمیخوام سرتونو درد بیارم. باز هم تصمیم با خودتونه . ولی ازتون میخوام تو این هفته فقط یه ذره فکر کنیم. هممون .به اینکه کجاییم؟ داریم چی کار میکنیم؟ به شهیدامون فکر کنیم . به اون همه عشق پاک. به اون همه دل دریایی. اونا به خاطر ما رفتن. به خاطر اینکه هیچ چیز نتونه ما رو از دینمون وخدامون جدا کنه..... ولی ماها.......... اونا به خاطر ما از خون خودشون گذشتن. یعنی از زندگیشون ،از همه چیزشون، اون وقت ما به خاطر اونا چی کار کردیم؟ فقط یه لحظه به این فکر کنین...............................

تقدیم به همه شهدا (از جمله دایی شهید خودم) :

اگه یه روز فرشته ها     بگن چی میخوای از خدا

لبامو باز میکنمو           میگم به خواهش ودعا

       شهادت شهادت همه ی آرزومه

       شهادت شهادت رویای ناتمومه

یاد اون دلهای یه رنگ      یادش بخیر یادش بخیر

یاد بر وبچه های جنگ      یادش بخیر یادش بخیر

یاد اون اشک وشور وشین  یادش بخیر یادش بخیر

یاد سربند یا حسین           یادش بخیر یادش بخیر

یاد اون غصه ها ورنج      یادش بخیر یادش بخیر

یاد کرببلای پنج               یادش بخیر یادش بخیر

یاد فکه منای عشق           یادش بخیر یادش بخیر

دوکوهه کربلای عشق       یادش بخیر یادش بخیر

یاد اون مردای خدا            یادش بخیر یادش بخیر

بچه های بی ادعا              یادش بخیر یادش بخیر

یاد کاروان عشق وشور      یادش بخیر یادش بخیر

کرخه و نینوا و هور         یادش بخیر یادش بخیر

     شهادت شهادت همه ی آرزومه

     شهادت شهادت  رویای ناتمومه