دوباره وقت دعا  شد                       موقع شرم و حیا   شد

                                    صدای   الهی    العفو                       ورد  لبهای   گدا   شد

                                         همه با  ادب  نشستن                        وقت   دیدار  خدا   شد

                                              همه  نامه ها   سفیده                        امضاء آل    عبا   شد

                                                   یه دونه روی  سیاهو                      یه دونه نامه  جدا    شد

                                 من همون روی سیاهم                     حسابم غیر  خوبا    شد

                                     بذارتا بگم   چه موقع                      کارم ازخوبا سوا     شد

                                           شب حمله دست من از                     دومن آقام    رها     شد

                                               گم شدم تادست من  از                     چادر بی بی  جدا     شد

                                                   به خدا که من   همونم                      قسمتم جام     بلا     شد

                                تموم    آرزوی    من                      ازآقام یه نیم نگاه     شد

                                       رفیقا چو   پر  کشیدند                     دل من خوش به بابا  شد 

                                             دست روی دلم  نذارید                     کشتی ام بی  ناخدا    شد

                                                یاد   ایوون    جماران                     عقده ای به این دلا    شد

                                                  رهبرم  علی   مظلوم                       عاقبت صاحب عزا   شد

                                صدای  جبهه    بلنده                       میگه   چفیه بی وفا   شد

                                        رمز سربند  یا زهرا                       مثل اینکه  بر  ملا    شد

                                              دیگه  حالت  دوکوهه                       شبیه        کرببلا    شد

                     وقت گفتن  از شلمچه                       جواب ما   ناسزا     شد 

                                                        یاد   فکه    یاد کرخه                       یاد کوزران چه ها    شد    

                               مردم  و دیگه   ندیدم                       سوله ی  علقمه وا     شد    

                                     جای هرخون شهیدی                       مجلس گناه   به پا     شد  

                                            گوئیا   سر    حسینم                       دوباره رو نیزه ها    شد   

                                                سد دزنامه به هورداد                      ارزش ما    بی بها    شد

                                                       قصرشیرین به هویزه                     میگه کعبه   بی منا    شد 

                             دشت عباس گله  داره                      باوفا چه    بی وفا    شد   

                                    قله ی هزاروصد گفت                     غم و غصه درفضا    شد    

                                          پای   نامحرم   اسرار                     به حرم     چه آشنا    شد      

                                              دیگه ازعسل شیرینتر                     مردن این    بی نوا    شد      

                                                    ز سحر گهم    همیشه                     شفع ووتروصبح قضا شد                   

                                کوچه های  بی    شهید                    شهرماچه بی صفا      شد

                                     گوش ما جای نیا یش                       آشنا   به  هر صدا     شد

                                           قلب   اربابم   دوباره                      خسته از دست ماها     شد 

                                                  گل   یاس   آل   یس                       زیر دست  و  پا فدا     شد    

                                                        کا زشت ما نگو  که                       از زمین تا به سماء     شد  

                                به خدا  علی  غریبه                        چهرش اینگونه چرا    شد  

                                       بسیجی خسته  نباشی                      دشمنت   حاجت روا    شد   

                                            صورت غریب رهبر                     شبیه         مادر  ما    شد   

                                                 بچه ها  دوباره   قنفذ                      روبه سوی کوچه ها    شد   

                                                       سپر   علی     شکسته                     خون دل   سینه زنا      شد   

                              رنگ سینه های خسته                     مثل   سرخی   حنا      شد   

                                  میون   لیلی  و مجنون                      خون دل  دادن   بنا     شد 

                                        تهمت و   خونه نشینی                      سهم  این  روز جزا    شد 

                                            توبه کار بیا که   توبه                      دلربای       دلبرا       شد